کتاب راهنمای مردان برای شناخت زنان

یک کلیشه‌ی قدیمی و شاید کمی آزاردهنده اما تا حدی واقعی وجود دارد که می‌گوید مردها اصلاً میانه‌ای با آدرس پرسیدن ندارند. در کنار این، کلیشه‌ی معروف دیگری هم هست: مردها هرگز دنیای زنان را نمی‌فهمند. اگر شما به‌عنوان یک مرد خواندن این خلاصه کتاب را شروع کرده‌اید، باید به شما تبریک گفت؛ چرا که همین حالا کلیشه‌ی اول را شکسته‌اید! و اگر تا پایان این متن با ما همراه بمانید، قدم بزرگی برای درهم‌شکستن کلیشه‌ی دوم برخواهید داشت.

برای خیلی از مردان، زنان معمایی پیچیده‌اند. این‌که واقعاً چه می‌خواهند، از چه چیزهایی بیزارند، چطور می‌شود توجهشان را جلب کرد و مهم‌تر از آن، چطور می‌توان این توجه را نگه داشت، گاهی شبیه به پیدا کردن مسیر در یک هزارتوی تو در تو است.

اما خبر خوب این است که در چهل سال گذشته، گروهی از دانشمندان و پژوهشگران تمام پیچ‌وخم‌ها و درهای مخفی این هزارتو را در فضایی به نام «آزمایشگاه عشق» نقشه‌برداری کرده‌اند. این آزمایشگاه که شبیه به یک آپارتمان واقعی طراحی شده، تا امروز داده‌های تجربی بیش از سه‌هزار زوج عاشق را ثبت و بررسی کرده است؛ از تغییرات ضربان قلب گرفته تا ریزترین حالت‌های چهره. هدف تمام این بررسی‌ها، رسیدن به تصویری شفاف از روابط و درک خواسته‌های واقعی زنان بوده است.

در این خلاصه قرار است دقیقاً به همان چیزی برسیم که عنوان کتاب وعده می‌دهد: یک راهنمای عملی برای مردان. شما یاد می‌گیرید که علم درباره‌ی ساختار ذهن زنان چه می‌گوید و چگونه می‌توان یک رابطه‌ی سالم، عاشقانه و پایدار ساخت.

اما یک نکته‌ی بسیار مهم را فراموش نکنید: اگر در جست‌وجوی ترفندها و حقه‌هایی برای فریب دادن زنان و کشاندن آن‌ها به رابطه‌ی جنسی هستید، این متن اصلاً برای شما مناسب نیست. البته که رعایت اصول این کتاب شانس شما را در این زمینه هم بالا می‌برد، اما دلیلش این است که شما واقعاً به شریک عاطفی جذاب‌تر و بهتری تبدیل شده‌اید. هدف خلاصه کتاب «راهنمای مردان برای شناخت زنان» صرفاً این است که بتوانید ذهن زنان را بخوانید، با آن‌ها ارتباطی عمیق برقرار کنید و بدون نیاز به هیچ‌گونه نقش‌بازی‌کردن، بهترین نسخه‌ی خودتان باشید.

کمدین‌ها سال‌هاست درباره‌اش لطیفه می‌سازند، روان‌شناسان دائم در حال تحلیل آن هستند و احتمالاً شما هم شب‌های زیادی را با این سؤال سپری کرده‌اید: «زنان واقعاً چه چیزی می‌خواهند؟»

شاید باورتان نشود، اما پاسخ تمام این سردرگمی‌ها تنها در یک کلمه خلاصه می‌شود: «قابل‌اعتماد بودن».

پیش از آن‌که به خودتان ببالید و بگویید من هرگز به زنان زندگی‌ام دروغ نمی‌گویم یا از آن‌ها دزدی نمی‌کنم، باید بدانید که ماجرا بسیار عمیق‌تر از این حرف‌هاست. قابل‌اعتماد بودن یعنی شما فردی متعهد، باثبات و قابل‌اتکا باشید و اگر اشتباهی کردید، مسئولیت آن را شجاعانه بپذیرید.

این میلِ شدید به جست‌وجوی مردانِ قابل‌اعتماد، ریشه در تکامل انسان دارد. در طول قرن‌ها، زنان برای محافظت از خود و فرزندانشان به حضور مردان متکی بوده‌اند. این نیاز تا به امروز هم پابرجا مانده است؛ آمارهای تکان‌دهنده نشان می‌دهند وقتی پدرِ قابل‌اتکایی در خانواده حضور نداشته باشد، احتمال این‌که فرزندان در فقر بزرگ شوند پنج برابر بیشتر است. بنابراین، مردان وزنه‌ی مهمی در روابط هستند و یک زن باید از صمیم قلب مطمئن شود که می‌تواند روی شریک زندگی‌اش حساب کند.

این دغدغه‌ی حیاتی، به‌صورت ناخودآگاه در ذهن هر زنی که با او ملاقات می‌کنید وجود دارد و دقیقاً همین فاکتور است که تعیین می‌کند آیا شما را به‌عنوان یک شریک عاطفی بالقوه می‌پذیرد یا نه.

برای این‌که نمره‌ی «قابل‌اعتماد بودن» خود را بالا ببرید، باید به او ثابت کنید که تمام‌قد در کنارش هستید. بهترین روش برای انتقال این حس، این است که کاری کنید او احساس کند حرف‌هایش شنیده می‌شود و برایش احترام قائلید. اگر او حس کند که برای شما مهم است، بدون شک شما را مردی قابل‌اعتماد خواهد دید.

در ارتباط با زنان، برای ساختن این ارتباطِ امن، تکنیکی به نام هم‌نوایی طراحی شده که یادآوری مخفف حروف آن یعنی ATTUNE بسیار راهگشاست:

• A (Attend) – توجه کردن: وقتی زنی با شما صحبت می‌کند، با تمام وجود نشان دهید که حواستان پیش اوست. تلویزیون را خاموش کنید و گوشی موبایل را کنار بگذارید. توجه کامل و بی‌نقص، عالی‌ترین شکل ابراز عشق است.
• TT (Turn Toward) – رو به او بودن: برقراری تماس چشمی، قرار دادن فرم بدن به سمت او و گفت‌وگوی رودررو، در دنیای زنان مهم‌ترین نشانه‌ی صمیمیت است.
• U (Understand) – فهمیدن: اگر متوجه حرف‌هایش نشوید، تمامِ آن توجهات بی‌فایده خواهد بود. سوال بپرسید و نشان دهید که با دغدغه‌هایش همراهید. در این مرحله اصلاً به دنبال ارائه‌ی راه‌حل یا عوض کردن بحث نباشید.
• N (Nondefensively listening) – گوش دادن بدون حالت تدافعی: اگر مراحل قبل را به‌درستی طی کرده باشید، این مرحله بسیار آسان‌تر خواهد بود. خونسردی خود را حفظ کنید؛ به‌ویژه زمانی که مشکلِ مطرح‌شده مستقیماً به رفتار شما برمی‌گردد.
• E (Empathize) – همدلی کردن: اگر از زبان بدنِ او نتوانستید احساساتش را درک کنید، مستقیماً از خودش بپرسید. به احساساتش اعتبار ببخشید و اجازه دهید شنیده شوند. در این لحظه اصلاً مهم نیست حق با چه کسی است؛ هدف پیدا کردن مقصر نیست.

توانایی شما در اجرای این هم‌نوایی (Attune)، پایه‌گذار تمام ابعاد دیگرِ رابطه‌ی شما خواهد بود؛ از حل‌وفصل دعواها گرفته تا قرارهای عاشقانه و کیفیت رابطه‌ی جنسی.

تصور کنید در یک مهمانی شلوغ هستید. ناگهان زنی توجه شما را به خود جلب می‌کند و در همان نگاه اول دلتان می‌خواهد با او بیشتر آشنا شوید. قدم بعدی چیست؟ چه مسیری شما را به یک قرار عاشقانه‌ی موفق می‌رساند؟

اولین قانونی که باید بدانید این است: زنان کنترل می‌کنند که چه کسی به آن‌ها نزدیک شود. خیلی پیش‌تر از آن‌که شما حتی قدمی بردارید، او احتمالاً با زبان بی‌زبانی نشانه‌های واضحی از علاقه یا بی‌علاقگی خود را مخابره کرده است. اگر دیدید نگاه‌های کوتاهی به شما می‌اندازد، زاویه‌ی بدنش را به‌سمت شما چرخانده یا دستش را لابه‌لای موهایش می‌کشد، احتمالاً در حال صادر کردنِ مجوز برای نزدیک شدنِ شماست.

شما هم می‌توانید با نشان دادن علائم غیرکلامیِ تسلط اجتماعی، شانس خود را برای دریافت این چراغ سبزها بالا ببرید. شاید عجیب به نظر برسد، اما وقتی با اعتمادبه‌نفس کامل می‌ایستید یا دوستانه دستتان را پشت دوستانتان می‌زنید، در واقع نشان می‌دهید که فردی محبوب در جمع هستید.

اگر شک دارید که این نگاه‌ها و نشانه‌ها واقعاً سهم شماست یا مرد خوش‌تیپی که پشت سرتان ایستاده، جای خود را عوض کنید. اگر دیدید او همچنان نگاه و فرم بدنش را به‌سمت شما تنظیم می‌کند، دیگر جای تردید نیست؛ او احتمالاً آماده است تا سرِ صحبت را باز کنید.

پس با خیال راحت جلو بروید، اما لطفاً دور جملات شروع‌کننده‌ی کلیشه‌ای و مصنوعی را خط بکشید. در عوض، از همان تکنیک‌های اعتمادسازی که در فصل قبل گفتیم استفاده کنید تا یک فضای امن و صمیمی برای گفت‌وگو شکل بگیرد. سوالاتی بپرسید که به او فرصت دهد درباره‌ی خودش و دنیایش حرف بزند.

برای مثال، اگر گفت وکیل است، به‌جای پراندن یک شوخی درباره‌ی شغلش، بپرسید که اصلاً چطور شد وارد این کار شد. اگر جواب داد که والدینش مشوق او بوده‌اند، بپرسید که علاقه‌ی قلبیِ خودش دلش می‌خواسته چه کاری انجام دهد. مراقب باشید که مسیر گفت‌وگو حالت تسلطی یا اجباری به خود نگیرد.

در طول صحبت، تماس چشمی بسیار حیاتی است. همچنین می‌توانید با ظرافت تمام، زبان بدن او را تقلید کنید. این هماهنگی معمولاً به‌طور طبیعی بین آدم‌ها رخ می‌دهد، اما حواستان باشد که در این کار زیاده‌روی نکنید تا شبیه به مسخره‌بازی یا تقلیدِ مصنوعی نشود.

در پایانِ گفت‌وگو، می‌توانید خیلی آرام و کوتاه، بدون این‌که بازو یا ساعد او را محکم بگیرید، او را لمس کنید و شماره‌اش را بخواهید. اگر همه‌چیز را درست مدیریت کرده باشید و نشانه‌ها را رعایت کرده باشید، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.

شما می‌توانید همین مهارت‌های گفت‌وگو را به قرار اول هم منتقل کنید. برای انتخاب مکان یا فعالیت، خلاقیت به خرج دهید؛ انتخاب یک کار سرگرم‌کننده یا حتی کمی ماجراجویانه معمولاً گزینه‌ی بسیار خوبی است. جالب است بدانید که ترس، دقیقاً همان بخشی از مغز را فعال می‌کند که مسئول برانگیختگی جنسی است. البته منظور این نیست که او را عمداً بترسانید! اما تجربه‌ی یک فعالیت تازه یا هیجان‌انگیز، مثل سوار شدن بر ترن هوایی، شاید کاملاً به نفع شما تمام شود.