احتمالاً همه‌ی ما خاطره‌ای از سخاوت بی‌دریغ یک نفر در ذهن داریم؛ کسی که برای انجام یک کار سخت به ما کمک کرده یا راهنمایی‌مان کرده است، بدون اینکه هیچ توقعی برای جبران داشته باشد. چنین افرادی دارای شخصیت «بخشنده» هستند.

بارزترین ویژگی افراد بخشنده این است که در بیشتر ارتباطاتشان، خیلی بیشتر از آنکه چیزی دریافت کنند، می‌بخشند. آن‌ها زمان و دانش خود را با سخاوتمندیِ تمام در اختیار بقیه می‌گذارند و معمولاً برای اینکه منافع یک گروه حفظ شود، به‌راحتی از منافع شخصی خودشان می‌گذرند. تمام تمرکز این افراد روی برآورده کردن نیازهای دیگران است. برای شخصیت‌های بخشنده، کمک به دیگران خودش یک پاداش است، چون باعث می‌شود از درون احساس خوبی داشته باشند.

«جورج مایر»، نویسنده و برنده‌ی جایزه‌ی امی برای سریال «سیمپسون‌ها»، نمونه‌ی درخشان یک انسان بخشنده است. مایر همیشه سایر نویسندگان را تشویق می‌کرد تا از ایده‌های او استفاده کنند، حتی اگر نامی از او نبرند. به همین دلیل، با اینکه او در ساخت بیش از سیصد قسمت از سیمپسون‌ها نقش اساسی داشت، نامش تنها در ۱۲ قسمت به‌عنوان نویسنده ثبت شده است. برای مایر، موفقیت نهاییِ سریال بسیار مهم‌تر از شهرت فردی‌اش بود.

جالب است بدانید مایر حتی کلمه‌ی «مِه» (meh) را برای نشان دادن حس کسالت و بی‌حوصلگی ابداع کرد. این کلمه اولین‌بار توسط شخصیت بارت در همین سریال استفاده شد و آن‌قدر جا افتاد که امروز رسماً وارد فرهنگ لغت آمریکایی شده است. اما بخشِ جالب ماجرا اینجاست که مایر آن‌قدر درگیر موفقیت گروه و بی‌تفاوت به اعتبار شخصی بود که اصلاً فراموش کرده بود خالق این کلمه خودش است! افراد بخشنده به‌خوبی می‌دانند که سودِ جمعی چقدر ارزشمند است و همیشه برای خلق منفعتِ بیشتر برای گروه تلاش می‌کنند.