فصل 6
از 8

جادوی پیمان‌بستن؛ چگونه به برنامه‌هایمان وفادار بمانیم؟

ما بارها در طول عمرمان تلاش کرده‌ایم تا از عوامل حواس‌پرتی دوری کنیم؛ اما این نبردی نیست که بتوان یک‌شبه در آن پیروز شد. شما باید هر روز با وسوسه‌ی حواس‌پرتی مبارزه کنید. البته این مبارزه آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد دلهره‌آور نیست و ترفندهای زیادی برای موفقیت در آن وجود دارد.

یکی از بهترین راهکارها برای جلوگیری از حواس‌پرتی این است که خود را به برنامه‌هایتان متعهد کنید. در این مسیر، برنامه‌هایی هم هستند که به کمکتان می‌آیند. برای نمونه، اپلیکیشن SelfControl دسترسی شما را به وب‌سایت‌هایی که تمرکزتان را به‌هم می‌زنند محدود می‌کند و به شما اجازه می‌دهد دوره‌های «استراحت» و کارِ متمرکز ایجاد کنید.

همراهی یک دوست در این مسیر هم می‌تواند تأثیر چشمگیری داشته باشد. حتی اگر دوستی در نزدیکیِ خود ندارید که برای این کار آماده باشد، می‌توانید از پلتفرم‌هایی مانند Focusmate استفاده کنید که شما را با یک نفر دیگر در فضای آنلاین همراه می‌کند.

در گام بعدی، برای عهدشکنی‌هایتان جریمه تعیین کنید. برای مثال، نویسنده‌ی کتاب تصمیم گرفت هر بار که یک جلسه‌ی تمرین باشگاه را از دست می‌دهد، یک اسکناس ۱۰۰ دلاری را بسوزاند. در طول سه سالی که او این جریمه را برای خود در نظر گرفته بود، حتی یک دلار هم سوخت نداد! البته باید توجه داشت که این روش برای هر نوع تعهدی مناسب نیست. اهدافی مانند توقفِ عادت ناخن جویدن را نمی‌توان با تنبیه کردن برطرف کرد؛ زیرا در این موارد نمی‌توانید محرک بیرونی را به‌طور کامل کنترل کنید.

یکی دیگر از ابزارهای بسیار قدرتمند، ایجادِ «تعهد هویتی» است. تصور کنید فردی که در تمام طول زندگی‌اش گوشت‌خوار بوده، حالا تصمیم گرفته به رژیم غذایی گیاهی روی بیاورد. اگر او همچنان خودش را یک گوشت‌خوار معرفی کند، به‌احتمال زیاد دچار وسوسه خواهد شد. در مقابل، اگر او خودش را یک گیاه‌خوار بداند، با تصویری مثبت از خود حرف می‌زند. او دیگر کسی نیست که «نمی‌تواند» گوشت بخورد؛ بلکه او کسی است که ذاتاً گوشت «نمی‌خورد».

تعهد هویتی در واقع متعهد شدن به زندگی بر اساسِ تصویری مثبت از خودِ آینده است. این تعهد بر حواس‌پرتی نیز غلبه می‌کند. اگر خودتان را فردی تصور کنید که حواس‌پرتی هرگز به سراغش نمی‌آید، به احتمال بسیار زیاد این تصویر را به واقعیت تبدیل خواهید کرد.