تا اینجا یاد گرفتیم که چگونه عادت‌های فوق‌العاده‌ای طراحی کنیم. اما حقیقت تلخ این است که حتی اگر عادت‌هایمان را به جذاب‌ترین و راحت‌ترین شکل ممکن بسازیم، باز هم احتمال دارد در میانه‌ی راه خسته شویم و آن‌ها را رها کنیم. بنابراین در این تکنیک نهایی، بررسی می‌کنیم که چگونه می‌توانیم با ایجاد یک چارچوب محکم، به اهدافمان وفادار بمانیم.

یکی از اثربخش‌ترین و درعین‌حال ساده‌ترین روش‌ها برای حفظ استمرار، تکنیکی به نام «ردیابی عادت» است.
در طول تاریخ، انسان‌های موفق زیادی از این روش استفاده کرده‌اند. یکی از مشهورترین آن‌ها بنجامین فرانکلین است. فرانکلین از سن ۲۰ سالگی دفترچه‌ی خاصی برای خودش درست کرده بود که در آن، میزان پایبندی‌اش به ۱۳ فضیلت اخلاقی و شخصی را ثبت می‌کرد. این فضایل شامل مواردی مثل پرهیز از گفت‌وگوهای بیهوده و تلاش برای انجام کارهای مفید بود. هر شب، او دفترچه‌اش را باز می‌کرد و پیشرفت یا پسرفتش را در تک‌تک این زمینه‌ها علامت می‌زد.

شما هم می‌توانید با الگوبرداری از فرانکلین، یک تقویم رومیزی یا یک دفترچه‌ی ساده تهیه کنید و هر روزی که عادت مورد نظرتان را با موفقیت انجام دادید، روی آن روز یک علامت ضربدر بکشید. خودِ فرایندِ ردیابی عادت، به‌مرور به یک کار رضایت‌بخش تبدیل می‌شود. دیدن زنجیره‌ای از روزهای موفقیت‌آمیز، حس غرور فوق‌العاده‌ای به شما می‌دهد و سوخت انگیزه‌تان را برای ادامه دادن تأمین می‌کند.

راهکار قدرتمند دیگری که در کتاب عادت‌های اتمی برای تضمین موفقیت پیشنهاد می‌شود، تنظیم یک «قرارداد عادت» است؛ قراردادی که برای شما عواقب و مجازات‌های مشخصی در صورت تنبلی در نظر می‌گیرد.
برایان هریس، یک کارآفرین موفق، کسی است که ایده‌ی قرارداد عادت را بسیار جدی گرفت. او تصمیم داشت وزن خود را به ۲۰۰ پوند برساند. برای رسیدن به این هدف، قراردادی رسمی تنظیم کرد و آن را به امضای خودش، همسرش و مربی شخصی‌اش رساند. او در این قرارداد، عادت‌های کلیدی مسیرش را مشخص کرد: ثبت روزانه‌ی کالری‌های مصرفی و وزن کردن هفتگی. اما بخش جذاب ماجرا، جریمه‌هایی بود که برای خودش تعیین کرد. بر اساس این قرارداد، اگر او در ثبت غذای مصرفی‌اش کوتاهی می‌کرد، باید ۱۰۰ دلار به مربی‌اش جریمه می‌داد، و اگر خود را وزن نمی‌کرد، ۵۰۰ دلار به همسرش بدهکار می‌شد!

برایان در این مسیر نه‌تنها از ترس از دست دادن پولش انگیزه می‌گرفت، بلکه پای آبرویش هم در میان بود؛ او نمی‌خواست در نگاه دو نفر از مهم‌ترین آدم‌های زندگی‌اش، فردی بی‌اراده جلوه کند. واقعیت این است که ما انسان‌ها موجوداتی عمیقاً اجتماعی هستیم و نظر دیگران برایمان اهمیت زیادی دارد. گاهی اوقات فقط دانستن اینکه شخص دیگری در حال تماشای عملکرد ماست، می‌تواند قوی‌ترین محرک ما برای جا نزدن باشد.

پس چرا شما هم یک قرارداد عادت برای خودتان نمی‌نویسید؟ حتی اگر نمی‌خواهید به پیچیدگی قرارداد برایان هریس عمل کنید، می‌توانید یک قول محکم به شریک زندگی، بهترین دوست یا همکارتان بدهید. وقتی پای یک توافق با مجازات‌های مشخص در میان باشد، احتمال اینکه به مسیرتان متعهد بمانید به‌شدت افزایش می‌یابد. و همان‌طور که در این مسیر آموختیم، پایبندی به همین عادت‌های مثبت و کوچک، مطمئن‌ترین راه برای فتح قله‌های بزرگ زندگی است.