اغلب افراد ذهنآگاهی را با جنبشهای عصر جدید یا هیپیها مرتبط میدانند؛ اما تأثیرات مثبت این تمرین بر روی سلامتی انسان کاملاً به اثبات رسیده است. بیایید نگاهی به پشتوانهی علمی این روش بیندازیم. دانشمندان میگویند ذهنآگاهی باعث ارتقای سلامت جسمانی و کاهش دردها میشود. در سال ۲۰۰۳، محققان مطالعهای انجام دادند که نتایج آن در مجلهی معتبر پزشکی آمریکایی «Psychosomatic Medicine» منتشر شد و این موضوع را بهطور کامل تأیید کرد. آنها دریافتند که ذهنآگاهی سیستم ایمنی بدن را تقویت میکند و در پیشگیری و مبارزه با بیماریهایی نظیر آنفولانزا، سرماخوردگی و سایر ویروسها نقش مؤثری دارد.
اما داستان به همینجا ختم نمیشود. مقالهی پژوهشی دیگری که توسط جان کابات-زین و همکارانش در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، نشان داد که مدیتیشن مبتنی بر ذهنآگاهی، به کاهش دردهای مزمن کمک شایانی میکند. مسئلهی مهم دیگر، درمان افسردگی است. تحقیقی که توسط کیس ونهرینگن، استاد دانشگاه بلژیکی انجام گرفت، ثابت کرد در بیمارانی که تمرینات ذهنآگاهی را با مصرف داروهای ضدافسردگی ترکیب میکنند، احتمال بازگشت بیماری بسیار پایینتر است؛ بهطوریکه آمار کلی بازگشت افسردگی در آنها از ۶۸ درصد به ۳۰ درصد کاهش یافت.
علاوه بر این، ذهنآگاهی یک پادزهر بینظیر برای استرسهای روزمره است. مطالعهای در سال ۲۰۰۶ نشان داد که انجام منظم تمرینات مراقبهی ذهنآگاهانه، میزان اضطراب، زودرنجی و افسردگی را کاهش میدهد. در سال ۲۰۰۷، گروه دیگری از دانشمندان به سرپرستی روانشناسی به نام آمیشی جا، به فواید تازهای از ذهنآگاهی پی بردند. تحقیق آنها ثابت کرد که این تمرینات باعث تقویت حافظه، افزایش سرعت واکنش و بهبود توان بدنی افراد میشود. در نهایت، مقالهای از نورمن فارب و همکارانش که در سال ۲۰۰۷ در مجلهی «Social Cognitive and Affective Neuroscience» به چاپ رسید، نشان داد که مدیتیشن باعث رشد و تقویت بخشی از مغز میشود که مسئول پردازش حس همدلی است. این دستاورد بسیار مهم است؛ زیرا همدلی صرفاً به این معنا نیست که با دیگران مهربانتر رفتار کنید، بلکه باعث میشود نسبت به خودتان نیز مهربانتر باشید و همین امر، سطح کلی سلامت شما را ارتقا میدهد. حال که با فواید شگفتانگیز ذهنآگاهی بر روی سلامتی آشنا شدیم، بیایید ارتباط آن را با سایر حالتهای ذهنی بررسی کنیم.
