هنگام رویارویی با مشکلات، ما معمولاً تلاش می‌کنیم اولین و بهترین گزینه‌ای را که به ذهنمان می‌رسد انتخاب کنیم و همان را جلو ببریم. اما واقعیت این است که اگر فقط یک یا دو گزینه‌ی دیگر را هم هم‌زمان امتحان کنیم، به نتایج شگفت‌انگیزی خواهیم رسید.

نویسندگان کتاب این رویکرد را «چندمسیره بودن» می‌نامند؛ یعنی به‌طور فعالانه و هم‌زمان، روی چند گزینه‌ی مختلف کار کنیم. این روش می‌تواند کیفیت فرایند تصمیم‌گیری را به‌شکل چشمگیری ارتقا دهد.

در یک آزمایش جالب، از دو گروه طراح گرافیک خواسته شد تا یک آگهی بنری برای یک مجله‌ی آنلاین طراحی کنند. گروه اول با این روش کار کرد که هر بار فقط یک طرح می‌زد و پس از دریافت بازخورد، سراغ اصلاح آن می‌رفت. اما گروه دوم مسیر دیگری را پیش گرفت؛ آن‌ها کارشان را هم‌زمان با طراحی سه آگهی مختلف آغاز کردند، بازخوردها را به‌طور مستقیم گرفتند، سپس گزینه‌هایشان را به دو طرح محدود کردند و در نهایت با توجه به دور دوم بازخوردها، به طرح نهایی رسیدند.

سردبیران مجله و مدیران تبلیغاتی مستقل که داور کار بودند، طرح‌های گروه دوم را بسیار بهتر و حرفه‌ای‌تر ارزیابی کردند.

اما چرا این اتفاق افتاد؟
طراحان گروه دوم به‌دلیل کار کردنِ هم‌زمان روی چند ایده، توانستند بازخوردهای هر مرحله را دقیقاً با هم مقایسه کنند و بهترین المان‌های هر طرح را در یک طراحیِ نهایی و بی‌نقص ترکیب کنند.

پژوهش‌ها ثابت کرده‌اند که بررسی هم‌زمانِ چند جایگزین، نه‌تنها کیفیت خروجی را بالا می‌برد، بلکه برخلاف تصور عموم، سرعت فرایند تصمیم‌گیری را هم بیشتر می‌کند. یکی از دلایلش این است که وقتی گزینه‌های بیشتری پیش روی شماست، از نظر احساسی بیش‌ازحد به یک ایده‌ی خاص وابسته نمی‌شوید و همین مسئله باعث می‌شود تا ذهنی بازتر و منعطف‌تر داشته باشید. دلیل دیگرش هم این است که با داشتن چند گزینه، همیشه یک نقشه‌ی جایگزین در جیبتان دارید؛ اگر طرح «الف» به در بسته خورد، طرح «ب» آماده‌ی اجراست.

البته در اجرای این روش باید به‌شدت مراقب تله‌ی «پارادوکس انتخاب» باشید؛ چرا که تعدد بیش‌ازحد گزینه‌ها می‌تواند شما را فلج کند و در گردابی از تردید بیندازد. برای مثال، تحقیقات نشان داده‌اند وقتی در یک فروشگاه شش نوع مربا برای تست گذاشته شد و در روزی دیگر ۲۴ نوع مربا، مشتریانی که با شش گزینه روبه‌رو بودند، ده برابر بیشتر از گروه دوم در نهایت یک شیشه مربا خریدند.

پس فرمول طلایی این است: فقط یک یا دو گزینه‌ی جدید اضافه کنید، نه ۲۴ تا!